Het zou begin jaren 70 geweest zijn (ik was  13-14 jaar) toen ik bij enkele ooms kwam die tropische vogels hielden. Ik ben toen besmet geraakt met het vogelvirus (een goed virus!). Er stond toen ook een volière met vogels aangeboden in een lokaal krantje en ik ben daar gaan kijken samen met mijn ouders. Het zag er leuk uit dus de deal was snel gesloten. In deze volière zaten enkele kleine tropische vogels en wat kanaries waarvan 1 met een petje. Dit was de leukste. ‘Maar ja, wat was dat er voor 1?”  Ik was inmiddels in 1974 lid geworden van de plaatselijke vogelvereniging (De Diamantvink) en ben daar in contact gekomen met enkele glosterliefhebbers, want dat vogeltje bleek zo te heten. Zij hebben mij het een en ander verteld over kuiven en gladkoppen en hoe je deze kon kweken. Ik werd geholpen aan een gladkopman om met dat kuifpopje verder te gaan. Inmiddels was er ook met behulp van een oom een grotere volière gebouwd. Tevens kreeg ik van hem een koppel gouldamadines.

In de jaren erna werden er wat vogels gekweekt waaronder ook wat glosters. Ik heb toen een aantal broedkooien aangeschaft om wat gericht te gaan kweken. Deze stonden toen in een glazen corridor wat niet zo gunstig was voor de kweek. De temperatuur vertoonde grote schommelingen. Dit had o.a. verdroogde eieren tot gevolg met daardoor weinig kweekresultaten. In de jaren daarna is de vogelhobby wat op de achtergrond geraakt.

Eind jaren ’80 (nadat ik langdurig geblesseerd was geraakt met voetbal) ben ik weer teruggevallen op de vogelhobby. Ik heb mijn huidige kweekruimte gebouwd in een goed geïsoleerde schuur waar de temperatuur zeer constant blijft. Dat was voor mij heel belangrijk geworden, gezien de ervaring van jaren daarvoor. Hierin zitten 2 vluchten van 1.5 m x 1.5 m x 0.6 m met daarin allemaal afzonderlijke zitplaatsen om zo het verenpikken tegen te gaan. Verder staan er 45 broedkooien waarvan er 10 gebruikt worden voor de gouldamadines en 35 door de glosters. Deze kooien zijn 40 cm x 40 cm x 40 cm. Door het verwijderen van de tussenschuif zijn ze in lengte te verdubbelen.

De glazen corridor heb ik nog steeds. Hierin staan nog een aantal grote vluchten waar ik mijn vogels buiten het kweekseizoen in kwijt kan. In de zomer gaat er krijt op het dak om de temperatuur in toom te houden.

Na de rui worden de eerste vogels eruit gepikt die geschikt zijn voor de tentoonstelling. Ik kooi ze op in de broedkooien en later in de tt-kooien.

Ik speel graag mee op 1-dagsshows omdat dit het minste van je vogels vergt. Dit zijn de shows in Hoofddop, Elst en sinds vorig jaar Hengelo. Het is leuk om daar je vogels te vergelijken met topvogels van andere glosterliefhebbers. Ik heb op enkele van deze shows ook wel eens mogen winnen in een klasse, wat je grote voldoening geeft. Het mooie van deze shows is ook het grote aantal klassen waarin je mee kan spelen. Hierdoor wordt het leuk om in meerdere kleurslagen glosters te kweken. Tijdens het tentoonstellingsseizoen vindt ook de selectie plaats omdat je dan ook weer bewust gemaakt wordt van al de eisen waaraan een gloster moet voldoen.

De kwaliteit van de vogels groeit de laatst jaren dicht naar elkaar toe, zodat de kleur van de bevedering en de totale bevedering het verschil kan maken. Hier wordt ook goed op gelet tijdens de selectie. Na de shows gaan de vogels in vluchten om voldoende rust te krijgen voor het broedseizoen. Tijdens deze periode zitten mijn vogels op daglicht, hetgeen betekent dat de dagen kort zijn.

Begin januari laat ik altijd een mestonderzoek houden bij Jan de Weert. Op deze manier kunnen eventuele kwalen nog verholpen worden en kom ik tijdens de kweek niet voor onverwachte problemen te staan. Alleen dan gebruik ik als het nodig is medicamenten.

Omstreeks half februari worden mijn mannen naar de broedruimte gebracht en op 14 uur licht gezet om broedrijp te worden. Ongeveer 14 dagen later gaan mijn poppen naar deze ruimte om hetzelfde proces te ondergaan. Ik doe dit om er zeker van te zijn dat mijn mannen in broedconditie zijn.

Voordat alle vogels naar de kweekruimte gaan worden ze zorgvuldig gereinigd en worden de kooien ingespoten met Océpou. Met de lange nawerking heb je eigenlijk nooit problemen met luis.

De mannen zitten eerst opgekooid in de broedkooien en de poppen in de vluchten. Aan hun gedrag kun je vaak zien of ze broedrijp worden. Als dat het geval is ze naar de broedkooien en kan de man erbij. Dan krijgen ze een goed kanariemengsel en Aves opfokvoer wat aangemaakt wordt met Biogarde yoghurt. Dit krijgen ze het hele jaar door behalve in de rustperiode na de rui. Dan krijgen ze dit maar 2x per week. Ik geef er de voorkeur aan om tijdens de kweek, zodra er jongen zijn, meerdere keren per dag eivoer te geven, zodat de poppen regelmatig van het nest komen om de jongen te voeren.

Op de bodem van de broedkooien gebruik ik Top Fresh. Dat zijn geperste houtkorrels die zeer goed absorberen, waardoor het heel erg droog blijft. Om de luchtkwaliteit in de kweekruimte goed te houden wordt er voldoende geventileerd en staat er een ionisator. Tijdens de kweek staat de thermostaat op 15 graden welke aangesloten is op een ventilatorkacheltje. Deze ventilator draait in de zomer zonder te verwarmen 1 kwartier per uur om voldoende te ventileren.

Ik gebruik ongeveer 20 mannen en 25 poppen, zodat er wisselbroed toegepast wordt. Dit houdt in dat je wel de mannen op tijd bij de poppen moet plaatsen als de jongen bijna uitvliegen. Ook verstrek ik voldoende nestmateriaal om verenpikken tegen te gaan. Zodra ik zie dat de jongen zelf eten verplaats ik ze naar de vlucht. Dit doe ik gelijk met 20 vogels zodat er een bepaalde rangorde ontstaat wat de rust in het hok bevordert. Deze groep blijf bij elkaar tot na de rui, want haal je er 1 uit dan begint het vechten. Verder geef ik een tip om gedurende de kweek niet te gaan schuiven in de belichtingstijd. Je vogels vallen dan gemakkelijk in de rui, wat een vroegtijdig einde van de kweek veroorzaakt. Ik heb ook zo een keer de otter gevangen.  Een doel van mij is nog steeds het winnen van een bepaalde klasse in Hoofddorp en dan het liefst met de bekende jongens…